dinsdag 17 januari 2017

Amsterdam -> Abu Dhabi -> Melbourne

Vorige week ben ik naar Australië gevlogen. Ik vloog met KLM tot Abu Dhabi en daar vandaan met Etihad Airways naar Melbourne. Wauw, wat ben ik met name over die tweede vlucht goed te spreken! En niet alleen vanwege het eten. Daar kom ik zo uitgebreid op terug. Los van het uitstekend geregelde eten vond ik ook het entertainment aanbod top. De hoeveelheid films was niet groter dan bij andere maatschappijen, maar wel een heleboel volledige seizoenen van tv-series. Daarnaast kon je ook live het nieuws kijken aan boord. Ook beschikte het toestel over WiFi. Voor zo'n 20 dollar kon ik de hele vlucht (die bijna dertien uur duurde) internetten. Ik vond dat een goede deal! Daarnaast waren de stoelen lekker breed. Zo breed zelfs, dat ik nauwelijks met beide armen tegelijk de armleuningen kon raken. Heerlijk om niet schouder tegen schouder geplakt te zitten tijdens zo'n lange vlucht!

Dan nu het eten:

Allereerst de vlucht met KLM, die ruim 6 uur (?) duurde. Na een drankje en het gebruikelijke zakje amandelen volgde de maaltijd:
De bekende rauwkostsalade met dressing, een bakje fruit, een broodje met een botertje (deze keer dus geen jam, terwijl ik die juist thuis had gelaten, omdat ik de vorige keer wel jam kreeg!) en een warme maaltijd, bestaande uit kip, champignons, aardappelpuree (melkvrij) en groente. Het broodje was niet zo droog als het soms is, maar ook niet zo soepel als ik het eenmaal heb gehad. Ik besmeerde het broodje met aardappelpuree en deed dat nog wat dun gesneden kip op. Op die manier smaakte het me prima! 

Aan het einde van de vlucht kregen we een warme snack. Voor mij was dat een kaas-ui broodje (herken je hem van twee posts geleden?). 
Wat mij betreft hadden ze tussendoor nog wel wat kleins kunnen brengen. Aan de andere kant hoeft dat niet de verantwoordelijkheid van de luchtvaartmaatschappij te zijn, als je zelf iets meeneemt. Ik had aan een kaas-ui broodje niet genoeg na uren vliegen, dus ik had zelf al een tussendoortje genomen.

Op het vliegveld van Abu Dhabi had ik geen tijd om iets te eten te kopen, al had ik wel trek. Het uitstappen duurde in verband met dat ik niet kan lopen zoals altijd langer, maar wat het vooral vertraagde, was dat ik bij de overstap mijn eigen rolstoel niet kreeg. In plaats daarvan moest ik plaatsnemen in een tank waarin ik zelf niet kon rollen. Snel even gaan plassen, duurt dan opeens heel lang, want ik had een mannelijke duwer die natuurlijk niet mee de vrouwelijke toiletruimte in kon, dus er moest iemand gezocht worden om te helpen duwen et cetera. Uiteindelijk kon ik snel een flesje water kopen en na een keer knipperen met mijn ogen was ik al weer als eerste in het vliegtuig geholpen. Daar at ik wat van mijn zelf meegebrachte snacks.

Tijdens de vlucht was het super voor elkaar! De vlucht duurde een kleine 13 uur en we kregen achtereenvolgens een maaltijd, drie keer een snack (op afzonderlijke momenten) en nog een maaltijd geserveerd. Bij de eerste snack vroeg ik of ik nog wat appel kon krijgen en zonder aarzeling kreeg ik nog meerdere zakjes. Bijzonder klantvriendelijke benadering dus!
Dit zijn de dingen die ik te eten kreeg:




Wat een geweldige service wat betreft eten. De enige tegenvaller was de laatste maaltijd, want de kip die je in het midden van de warme hap ziet was smaakloos en droog en de aardappelblokjes rechts heel glazig en smaakloos. Gelukkig was er verder al goed voor me gezorgd! 

Groetjes Marjolein

zondag 15 januari 2017

#Wijbloggenglutenvrij: brood bakken of kopen?

"Wij bloggen glutenvrij" is een initiatief waarbij meerdere glutenvrije bloggers op de 15de van de maand over het zelfde onderwerp schrijven. Soms doe ik daar aan mee. Deze maand gaat het over brood: bak je het zelf of koop je het?

De eerste jaren dat ik glutenvrij at, bakte ik altijd mijn eigen brood. Dat vond ik lekkerder dan het brood uit de winkels en daarnaast reageerden mijn darmen in die tijd nog niet goed op gist en E464, wat bij kant-en-klaar brood tot problemen leidde, want bijna alle broden bevatten het. Tegenwoordig kan ik er gelukkig wel tegen. De laatste maanden heb ik dan ook niet vaak meer brood gebakken.
Sowieso eet ik tegenwoordig minder brood dan voorheen. Ik heb nooit met brood ontbeten en steeds vaker kies ik voor een warme lunch. Zeker in de winter vind ik dat heerlijk. Bovendien moet ik door het vele sporten een aardige lading boterhammen wegwerken bij de lunch en ik eet dan liever een bord pasta, curry of een ander overblijfsel van de vorige avond. Dat kan natuurlijk alleen als ik ergens lunch waar het opgewarmd kan worden. Soms lunch ik tijdens het autorijden en dan eet ik wel boterhammen. Op dinsdag en woensdag lunch ik altijd op het nationaal trainingscentrum van de tennisbond. Ik kan geen gebruik maken van de aangeboden lunch, want die is niet glutenvrij en omdat er elke week andere mensen zijn, laat ik de speciale instructies maar achterwege en neem ik voor de zekerheid mijn eigen eten mee. Vaak koop ik op dinsdagochtend een brood in de supermarkt. Dat is dan altijd Genius of een Meesterbakker brood van Schär. Ik haal er dan twee lekkere verse salades bij en kan er dan twee dagen van eten. Ik heb er ook wel eens voor gekozen om geen salades te kopen, maar een literpak erwtensoep. Kon ik mooi op dinsdag en woensdag soep eten en daar mijn boterhammen doorheen halen! Op donderdag en vrijdag lunch ik vaak thuis. Dan heb ik de mogelijkheid om broodjes in de oven te doen, wat ik de laatste tijd dus steeds vaker doe. In het weekend wisselt het waar ik mee lunch. Dat kan een warme maaltijd zijn, broodjes uit de oven of ik eet buiten de deur. Van Aruba had ik heerlijke wraps meegenomen, dus daar heb ik laatst een paar keer mee geluncht en dat zal ik komende maand weer doen, want ze zijn nog niet op. Zo varieer ik veel en dat bevalt me goed!

Als ik over een paar weken weer thuis ben, zal ik wel weer brood gaan bakken. Ik heb nog enkele broodmixen staan en het zou zonde zijn om die niet te gebruiken. Ik ben benieuwd hoe vaak jullie brood bakken!

De volgende blogs doen deze maand mee aan #wijbloggenglutenvrij:
glutenvrijemama.nlstoriesofacoeliac.nlikbenglutenvrij.nlboeddhamumglutenfree.blogspot.nlkoosglutenloos.nldeglutenvrijeman.nldoemijglutenvrij.nl



vrijdag 13 januari 2017

Met KLM naar Aruba

Eind december ben ik met KLM naar Aruba gevlogen. Een vlucht van een uur of twaalf. We kregen twee maaltijden geserveerd. Tussendoor kwamen ze langs met ijs als snack. Omdat ik niet goed tegen zuivel kan, heb ik die aan me voorbij laten gaan. Ik heb ook niet gekeken of hij glutenvrij was of niet. Wel kreeg ik op verzoek wat extra zakjes amandelen. 

Zoals je ziet, was de eerste maaltijd een warme maaltijd. Ik kreeg een bakje sla met dressing, een bakje fruitsalade en dus het warme eten. Het broodje dat ik erbij kreeg van Consenza, was helaas weer super hard. Ik blijf me verbazen over hoe wisselend van hardheid die broodjes zijn, afhankelijk van de vlucht. Zouden ze ze soms meerdere keren invriezen of te lang gekoeld bewaren of zo? 



De tweede maaltijd was kleiner dan de eerste. Mijn warme snack was een kaas-ui broodje. Het was niet bijzonder lekker of zo, maar ik vond het een leuk alternatief voor het pizzabroodje van de andere passagiers. Daarnaast kreeg ik zuivelvrije yoghurt en een bakje fruit. Bij de KLM merk ik steeds vaker dat de glutenvrije maaltijd ook lactosevrij is. Nu was dat met het broodje natuurlijk niet het geval, maar met de yoghurt weer wel. 


Op de terugweg heb ik geen foto's gemaakt. Ik vloog vanaf Aruba met een korte tussenstop op Bonaire terug naar Amsterdam. We begonnen met de warme maaltijd. Helaas was dat weer de boekweitrisotto, hoewel hij me nu beter smaakte dan de vorige keren. De warme maaltijden kwamen niet van Aruba of Bonaire, maar van de Nederlandse cateraar. Ik herkende namelijk wat op het menu stond ;-). Ik kreeg deze keer behalve boter ook jam. In plaats van een broodje kreeg ik rijstwafels, die nog goed knapperig waren. Lekker! Wat we tussendoor als snack kregen, weet ik niet, want ik lag te slapen. Bij het ontbijt kreeg ik weer wat warms. Ik weet niet meer zeker wat het was, maar gok op ei, aardappeltjes en witte bonen in tomatensaus. En natuurlijk een bakje fruit erbij! 

KLM had het weer prima voor elkaar. Bedankt!

vrijdag 29 juli 2016

M&S op vliegveld Birmingham

Afgelopen maandag kwam ik aan op vliegveld Birmingham. Na de douane ging ik bij de Marks & Spencer op het vliegveld mijn lunch kopen (aangezien ik mijn boterhammen vergeten was...). Ik keek in de koeling bij het brood en zag dat ze drie soorten glutenvrije sandwiches hadden staan (waarvan een ook melkvrij) en deze wrap. Ik ging voor de wrap, al zat er wel wat boter op. Hij smaakte lekker en hij was goed gevuld met kip.


Behalve wraps en sandwiches stonden in de koeling ook salades, waar ongetwijfeld een glutenvrije tussen gezeten zou hebben, fruit en dergelijke. En bij de kassa lagen twee chocolade-koek-repen die glutenvrij waren. Genoeg keuze dus, niet alleen in de normale supermarkt, maar ook op het vliegveld!

maandag 23 mei 2016

Hotel Oasis op Sardinië: nog steeds geweldig!

Begin deze maand verbleef ik weer een week in Hotel Oasis in Alghero, op het Italiaanse eiland Sardinië. Net zoals anderhalf jaar geleden, toen ik deze blog schreef, was het glutenvrije eten daar goed voor elkaar.

Elke ochtend kon ik een afgebakken pistolet, een cakeje, een zakje muesli en sojayoghurt krijgen. De portieverpakkingen van Schär waren erg handig. Van het buffet pakte ik meestal ketchup, gekookte eieren en parmaham om mijn brood mee te beleggen, maar er ware buiten dat nog meer mogelijkheden. Prima geregeld!


Het diner bestond uit een buffet. Ik heb ontzettend genoten van de vele soorten koude gegrilde groente die er elke avond te vinden waren. Ook was er een warm buffet, met vis of vlees en pasta en aardappelen of gnocchi. Wanneer ik mij bij het buffet meldde, werd voor mij een portie glutenvrije pasta bereid. Daar hoefde ik niet zo lang op te wachten.

Wat een fijne ervaring was het weer, ik heb ontzettend lekker gegeten en ik heb geen buikklachten gekregen! Dit hotel kan ik dus aanraden als je glutenvrij op vakantie wilt in Alghero. Niet alleen om het eten trouwens, het zwembad en de live muziek 's avonds en het strand op loopafstand helpen ook mee. Daarnaast heeft het plaatse zelf een paar heel mooie glutenvrije plekken, zoals een geweldige pizzeria (ik denk dat er nog een blog volgen zal?!) en een glutenvrije bakkerij.

Groetjes Marjolein

zondag 15 mei 2016

#wijbloggenglutenvrij: glutenfouten

Deze maand doe ik weer mee aan #Wij bloggen glutenvrij, het initiatief waarbij glutenvrije bloggers op de 15de van de maand over het zelfde onderwerp schrijven. Deze maand aan de beurt: glutenfouten, hoe reageer je er op?

Ik kan absoluut niet tegen gluten en volg daarom heel strikt een glutenvrij dieet. Mijn huis is glutenvrij en het zal me dan ook niet overkomen dat ik gluten binnen krijg, als ik mijn eten zelf klaar heb gemaakt of heb gekocht. Het komt echter vaak voor dat ik buiten de deur eet: in ieder geval twintig weken per jaar als ik voor het tennis op reis ben en ook als ik in Nederland ben, ga ik wel eens uit eten. Dan heb ik niet in de hand wat er in de keuken gebeurt. Bij sommige mensen, zoals mijn beste vriendin, voel ik mij volkomen op mijn gemak. Ik vertrouw haar blind. Maar als ik uit eten ga, weet ik niet hoe secuur de kok is en dat blijft spannend. Gelukkig gaat het meestal goed.

Maar... soms dus ook niet en dan is er sprake van een "glutenfout". Ik reageer niet altijd even heftig op glutenfouten. Het ligt voor de hand om te denken dat ik bij een grote glutenbesmetting erger reageer dan bij een kleine besmetting, maar omdat ik bijna nooit de oorzaak van de besmetting ken (omdat dat in de keuken plaatsvindt, waar ik geen zicht op heb), weet ik niet zeker of het echt correleert met de hoeveelheid gluten of misschien met mijn weerstand op het moment van besmetting.

Als ik slechts een beetje reageer, heb ik een ongemakkelijk gevoel in mijn buik en last van mijn darmen. Reageer ik heftiger, dan spelen mijn darmen meer op en voel ik me ontzettend moe. Eigenlijk zo moe als ik jarenlang elke dag was, voor ik glutenvrij ging eten. Het is niet zo dat ik meer wil of moet slapen, dat helpt namelijk niet. Ik ben alleen moeilijk vooruit te branden en bewegen valt me zwaarder. Deze vermoeidheid kan een paar dagen aanhouden, maar na (tot nu toe) maximaal vier dagen voel ik me weer goed. Ook heb ik het na een glutenfout soms heel erg koud en krijg ik het niet meer warm. Bij een grote fout krijg ik soms ook ontzettend veel zin in vet eten of in grote hoeveelheden eten. Op de een of andere manier denkt iets in mij dat het dan helpt om een grote zak chips helemaal leeg te eten. Misschien dat dit soort eten de voorgaande maaltijd helpt sneller het traject in mijn darmen af te leggen? Ik heb geen idee, maar ik vind het een goede reden om chips te eten, desnoods als troostvoer.

Ik eet niet glutenvrij omdat ik geloof dat het (voor iedereen) gezonder is. Ik eet glutenvrij omdat ik anders ziek word. Oplettendheid is om die reden gewenst als je mij wat te eten voorschotelt!

Groetjes Marjolein

Op de volgende websites staan ook blogs over glutenfouten:

Stories of a Coeliac
Mama en Emily
Glutenvrije Mama
Pink Peguena
Meer dan Glutenvrij
Het meisje met de Voedselallergie
Doe mij Glutenvrij
Koos Glutenloos
Glutenvrij hoort erbij
Ik ben Glutenvrij

Meer dan Glutenvrij
Doe mij Glutenvrij
Creatief Glutenvrij
De Glutenvrije Man


donderdag 12 mei 2016

Lunch en diner in Johannesburg

Vorige maand verbleef ik in verband met toernooien twee weken in Zuid-Afrika. De eerste week in het ene hotel, de tweede week in het andere. De lunch werd twee weken lang door de zelfde cateraar op het park verzorgd. Het vond in buffetvorm plaats, maar voor mij werd elke keer in de keuken een bordje klaar gemaakt. Het ging maar één keer mis, toen de kok vrij gehaast een bord klaarmaakte, omdat het nog niet klaar stond. Toen deed hij couscous op mijn bord. Gelukkig merkte ik dat zelf op. Verder ging het twee weken lang goed en ik heb heerlijk gegeten, zonder klachten!
Zie hieronder foto's van een groot deel van mijn lunches:










Ook bij het diner was het goed voor elkaar. In het eerste hotel stond er een buffet. Ik vroeg elke avond wat ik wel en niet kon eten. Na twee avonden werd me al direct wat vlees of vis zonder saus gebracht, dat ze apart voor me hadden gemaakt in de keuken. 
De tweede week hadden we ook diner in buffetvorm. Wanneer ik me meldde, werd mij iets speciaals te eten gebracht. Daarnaast kon ik meestal ook driekwart van het buffet eten. 







Ik ben niks te kort gekomen! Ik vind het altijd erg gemakkelijk om aan volwaardige maaltijden te komen in Zuid-Afrika en de mensen hier zijn allemaal super behulpzaam.
Het was een mooie (en lekkere) trip!

Groetjes Marjolein